وارد مىشوند كه هرگز به سوى آن باز نمىگردند ، پس خدا بيت المعمور را محل توبهء اهل آسمان و كعبه را محل توبه و رجوع اهل زمين قرار داده است ، تا آنجا كه فرمود : آنگاه خداى سبحان مشتى از گل را بر گرفت و طبايع چهارگانه ( صفرا ، سوداء ، بلغم ، خون ) در آن قرار داد ، پس از ناحيهء سوداء و باد براى بشر شهوت زنان و درازى آرزو و حرص لازم مىآيد و از ناحيهء بلغم ميل به خوراك و شراب و نيكى و بردبارى و مدارا لازم مىآيد و از ناحيهء تلخى و صفراء غضب و نادانى و شيطنت و زورگويى و سركشى و عجله حادث مىشود و از ناحيهء خون ، شهوت به زنان و لذاّت ديگر و ارتكاب محرّمات و شهوات لازم مىآيد . در اين خصوص مىگوئيم مراد از ريح يا باد همان سوداء و مراد از مرّة يا تلخى صفراء است و يا به عكس و شايد هم مراد از ريح روح و مراد از مرّة صفراء و سوداء باشد ، چون بر هر دوى آنها مرّة اطلاق مىشود و تكرار ( ميل به زنان ) به جهت دخالت داشتن هر دوى آن طبايع در خصوص آنست و از امام رضا ( ع ) نقل شده كه نقش انگشتر آدم ( ع ) كه همراه آن از بهشت هبوط يافت ( لا إله الّا اللَّه و محمّد رسول اللَّه ) بود . و از رسول خدا ( ص ) نقل شده كه اهل بهشت هيچ كدام كنيه ندارند مگر آدم ( ع ) كه به جهت احترام و بزرگداشت ( ابا محمّد ) ناميده شده است . و از ابى عبد اللَّه ( ع ) نقل شده كه : خداى سبحان آدم ( ع ) را بدون پدر و مادر آفريد ، همانطور كه قادر است اكنون بشر را از آن دو بيافريند و قول خداوند متعال كه فرمود : خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ [ 1 ] به جهت آنست كه وقتى خداوند روح را در آدم دميد و روح از دو پايش به شانه‌هايش رسيد ، اراده كرد كه بايستد و نتوانست ، آن وقت خداوند فرمود : انسان از عجله و شتاب آفريده شده . و فرمود : زن ( المرأة ) ناميده شده است ، چون او را از ( مرء ) مرد آفريده‌اند ، يعنى حواء از آدم خلق شده و زنان ( نساء ) ناميده شده‌اند ، چون براى آدم مونسى غير از او نبوده است . و از حضرت عبد العظيم حسنى نقل شده كه فرمود : به ابى جعفر ثانى ( ع ) نامه

--> [ 1 ] سوره انبياء ، آيه 37 .